Pagina's

woensdag 1 mei 2013

Mijn haar en ik.

'Je haar is niet je persoonlijkheid.' Of in elk geval, daar kwam de uitspraak van een van mijn vrienden op neer. En misschien denk je 'Natuurlijk niet,' zoals ik dat ook in het begin dacht. Maar ik werd midden in de nacht wakker en toen vroeg ik het me nog steeds af; is je haar je persoonlijkheid?

De stelling suggereert dat iemand die geen haar heeft geen persoonlijkheid heeft, toch? Dat lijkt me enigszins overdreven. Maar als we het gaan hebben over haardracht, misschien dat we dan verder komen met betrekking op onze stelling.
Laat ik het direct op mezelf toepassen -aangezien ik hier vooral stellingen in ga nemen die in eerste instantie nergens op gebaseerd zijn- is mijn haar vergelijkbaar met mijn persoonlijkheid?
Met mijn haar gaat het (meestal) als volgt. Ik laat een model knippen zodat ik het los kan dragen. En vervolgens draag ik het altijd vast. Meer uit praktisch opzicht dan omdat ik het zo mooi vind. (Trouwens, ik vind een zijstaart wel leuk staan maar daar kom ik later nog op terug.) Heb ik het lang dan denk ik er serieus over na om het kort te knippen en vice versa. Ik wil eigenlijk ook krullen, ook al weet ik dat het me niet staat.

Wat is hier de vergelijking met mijn leven?
Ik denk dat het menselijk is. We zien pas hoe goed iets was wanneer we het niet meer hebben. We kijken verlangend naar onbereikbare dingen zoals 'geluk' en vragen ons daarbij op hetzelfde moment af wat dat dan wel mag wezen, je kan niet iets bereiken waarvan je niet eens weet wat het is. En daarbij komen we best in de goede richting, heus waar, maar een échte definitie van geluk... die hebben we niet. - Trek hem meteen door, het ideale kapsel bestaat niet.
De zijstaart. Ik draag mijn haar graag in een zijstaart. Het haalt wat evenwicht weg uit mijn gezicht, waardoor het er net wat levendiger uit ziet (werkt vooral goed bij minder dan 7 uur slaap.) Ik draag mijn zijstaart graag dubbel. Doordat ik mijn haar in laagjes heb vallen de kortste plukken hier uit en lijken lang en de lange plukken blijven dubbel. Hierdoor werkt het de suggestie van een volle staart met niet al te lang haar.
Dat is misschien wel typisch iets voor mij. Iets op een manier doen zodat het lijkt dat het iets is, ook al is het dat niet. Het bekendste voorbeeld hierbij is waarschijnlijk wel kamer opruimen; alles op de grond verplaats je naar een andere plek. En alles op je bureau stapel je netjes op en tadáa je kamer ziet er netjes uit in minder dan een kwartiertje tijd.
Maar of ik nu echt zo ben? Ik wissel graag af qua haarstijlen. Ik wissel graag ook af met mijn dagelijkse activiteiten. Maar als het er op aankomt, kies ik toch gauw voor een niet al te tijdrovend maar wel leuk staand kapsel. Niet te veel troep erin, hup klaar, weg. (Dat mijn werk, waar ik mijn haar altijd vast moet dragen, hier een uitzondering op is doet er nu niet toe.)

Is je haar je persoonlijkheid? Ik vind het wat ver gezocht. Maar hé, het is wel leuk om te proberen overeenkomsten te vinden en rare verbanden. Zou het eigenlijk nog uitmaken dat ik niet weet of mijn haar donkerblond is of licht bruin? Maakt je haarkleur überhaupt uit? (Wat nou als je je haar verft?)
Zeg eens, wat voor haar-type ben jij?

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen