Pagina's

dinsdag 28 mei 2013

De wraak van Arthur Leopold I

Op verzoek neem ik jullie ditmaal mee naar een rijk hier ver vandaan. Het eens zo vredige land wordt nu, vanuit het zuiden, aangevallen door een mysterieuze groep mensen waarvan hun oorsprong nog onbekend is. De legeraanvoerder en tevens troonopvolger Arthur Leopold probeert deze verschijnselen voor zijn vader verborgen te houden en heeft daarnaast wel meer aan zijn hoofd. 
Deze week deel 1.

dinsdag 21 mei 2013

Opkomst

'Vandaag heb ik geen zin.' mopperde hij, hij liep languit te geeuwen. Of Luna zijn dienst niet over kon nemen, kon ze ook eens het stralende middelpunt zijn. Waarom ze weigerde, begreep hij ook niet precies. Maar ze weigerde, tot zijn grote ergernis.
'Ik kom gewoon niet!' zijn gezicht inmiddels rood aangelopen. En bovendien, wat had het ook voor zin om wél te gaan? Hij had niemand horen zeggen dat ze blij waren om hem te zien.
Stampvoetend liep hij over de rand van het muurtje, hier vanuit kon hij alles zien. De dag zag er grauw uit, de schaduwen leken hem haast uit te lachen. 'Ga nu maar, ze wachten op je.' riepen zij, meer sarcastisch.

Vanaf zijn muurtje zag hij hoe de eerste mensen aan het werk gingen op hun akkers. Even schenen ze vrolijk naar hem te zwaaien, alsof ze blij waren hem te zien. Misschien dat het er wel toe deed?
Éven liet hij zich gaan en knipoogde hij naar hen, maar al gauw zat hij weer in zijn oude, grimmige stijl. Alles was bedrog en alles is bedrog. Hield hij zichzelf voor.

Met meer vaart dan hij voor mogelijk had gehouden sprong Luna op de muur. 'Hey!' zei ze, terwijl ze haar benen aan weerskanten van de muur liet bungelen. Hij mompelde een norse 'Hai.' 'Ze wachten op je.' probeerde ze hem aan te moedigen. Maar hij reageerde pas toen ze hem aan bleef staren. 'Ik zit hier prima.' Ze gaf hem een afkeurende blik.
Zachtjes maar dwingend zette ze haar vingers in zijn rug. 'Ze wachten op je.' herhaalde ze haar woorden. Hij gromde, kwam overeind en bleef staan. Weer duwde ze hem vooruit. 'Zal ik een stuk met je meelopen?' hij wilde eigenlijk haar aanbod afslaan maar wilde haar ook niet kwetsen.
Ze duwde hem verder en liet hem gaan, in een langzamer tempo volgde zij.

Daar ging hij, hij leek sneller te lopen dan normaal. Vandaag verviel zijn warme, stralende persoonlijkheid. Wat hem altijd zo krachtig scheen te maken kwam er nu niet uit.
Aan het eind stond ze weer op hem te wachten, Luna. Ze glimlachte even naar hem. Ik wist dat je het kon. Scheen ze te zeggen, maar niemand kon haar horen.
Hij wist dat ze hem morgen weer op zou halen en net zo ver mee zou lopen totdat hij hij zelf ging. En dat zou zich herhalen totdat hij uit zichzelf zou komen.
Even wenste hij dat hij een ander baantje had gekozen, maar hij wist ook dat iedereen al op hem rekende. En dat, terwijl hij niet eens betaald kreeg. Voor niets komt de zon op. Mompelde hij, waarna hij weer huiswaarts keerde.

donderdag 16 mei 2013

De eenzame

Door de stromende regen,
wind mee en wind tegen.
Met de stralende lucht,
of donker-bewolkt, als in een zucht.

Hij wachtte en wachtte,
maar niemand keerde terug.
Hij wachtte en wachtte,
daar vlak bij de brug.

De dagen, zij vlogen,
gauw gingen ze heen
Maar hij bleef hier zitten,
eenzaam en alleen.

Nu piept hij, nu jankt hij,
hopend op meer
Nu kruipt hij, krabbelt hij,
wanneer ziet hij ze weer?

woensdag 8 mei 2013

Recept: Ei-met-banaan-pannenkoek

Eerder deze week was ik een verhaaltje aan het typen waarin ik uitlegde dat ik van snel en makkelijk hield. Ik sloeg het op als concept en ging verder met de andere activiteiten die op mijn programma stonden. Maar naarmate de tijd vorderde, besefte ik dat het niet klopte. Ik besteed gerust uren aan een mooie nailart, het pimpen van mijn schoenen... en wanneer ik weer eens loop te spelen met make-up duurt dat ook gerust een flinke tijd.
Als er een kampioen is in uitstelgedrag, dan ben ik het wel. Of beter, ik houd er van om heel veel dingen snel, functioneel te kunnen doen om vervolgens een hoop tijd te hebben voor andere dingen. Maar voor sommige dingen moet je nu eenmaal veel tijd nemen.
Dingen waarvan het leuk is als ze langer duren dan 5 minuten? Koken! (Ook hier geldt; wanneer iets snel, makkelijk en gezond kan... probeer ik graag iets uit.)

Vorige week vond ik via Cassey een leuk pannenkoeken recept waarna ik erg benieuwd was: het waren pannenkoeken waarin alleen ei en banaan zat. Hop, dat proberen we uit en ik neem jullie graag even mee.

woensdag 1 mei 2013

Mijn haar en ik.

'Je haar is niet je persoonlijkheid.' Of in elk geval, daar kwam de uitspraak van een van mijn vrienden op neer. En misschien denk je 'Natuurlijk niet,' zoals ik dat ook in het begin dacht. Maar ik werd midden in de nacht wakker en toen vroeg ik het me nog steeds af; is je haar je persoonlijkheid?