Pagina's

maandag 15 april 2013

Gedachtes over vliegen


Vliegen en vallen zijn twee veelvuldig gekozen thema's. Je kunt ze vinden binnen de verschillende kunstdisciplines die we kennen. Waarom spreken deze thema's ons zo aan? Lees vandaag mijn gedachtes over vliegen.

Vliegen wordt geassocieerd met vrijheid. Wie vliegt is vrij om te gaan waar hij/zij wil. Voor wie vliegt zijn er geen grenzen meer. En vliegen geeft natuurlijk een kick: alles kunnen loslaten en je focussen op de adrenaline die door je lichaam giert.
Vliegen zal ons echter nooit deze vrijheden geven. Sterker nog, vliegen sluit ons op.
Zolang we niet op eigen kracht kunnen vliegen zullen we allereerst de materiaalkosten hebben, daarnaast eventuele brandstofkosten en misschien betalen we wel mee aan iemands loon. En dan hebben we het nog niet gehad over de milieuschade die wij continu aanbrengen terwijl wij vliegen.

Vliegen is misschien wel het hoogtepunt van ons altijd maar bereikbaar willen zijn; de wachttijd willen we nuttig besteden: winkelen, mailen, bellen... en als we tijdens onze reis per vliegtuig ook door kunnen werken, mét internet, zou het helemaal praktisch zijn. De wereld is bereikbaar en zo ook het individu. De vraag is in hoeverre dit goed of slecht is.
Stel dat we wel kunnen vliegen, vermoed ik dat dit een zeer inspannende activiteit zal zijn. Dit betekend extra kosten op onze dan verhoogde energie-inname  meer slaap die we nodig zullen hebben en dus minder tijd voor onze alledaagse activiteiten.
Vliegen zou ons in eerste instantie vooral chaos brengen: er moeten 'wegen' gecreëerd worden zodat er geen luchtongelukken ontstaan en een hoop luchtverkeersregels moeten bedacht en ingevoerd worden, snelheidsafspraken incluis.
Voor de werkgelegenheid zal het in het begin gunstig uitpakken: wie regelt de omgang met het overschot aan nieuw luchtverkeer? Wie gaat de regels maken, controleren en uitvoeren? Wat moet er eigenlijk gebeuren bij de overtredingen in het luchtruim?
Maar na een tijdje zit er rust in ons systeem. Vliegen is vervallen tot een alledaagse bezigheid, zoals lopen en fietsen dat nu voor ons is. Onze dromen over vliegen als ultieme vrijheid zijn vervlogen.
Maar vallen... vallen zal ons bij blijven, over vallen raken we niet uitgepraat.

Wat obsedeert ons zo aan vallen? Dat lees je woensdag.

1 opmerking:

  1. Hmm laatst zag ik een zwerm spreeuwen tussen de flats doorvliegen. Eventjes beeldde ik me in dat elke vogel een mens was. Het kostte me wat moeite om me dat voor te stellen, maar daarna leek het me heel grappig als de mensen zo zouden zwermen door de lucht... Op de 5de verdieping komen normaal gesproken geen mensen dicht langs mijn raam voorbij.

    BeantwoordenVerwijderen