Pagina's

woensdag 17 april 2013

Gedachtes over vallen


Waarheid: over vallen heb ik het al eens gehad. Hetzij dan niet alleen in de letterlijke zin van het vallen, maar ook de sociale controle en angsten die ze creëert. (Zie; De Val) En ik ben niet de enige die vallen erg interessant vind.
Waarom trekt vallen ons eigenlijk zo aan?

In het Engels lijken de woorden vallen en falen nogal op elkaar: to fall en to fail. En daar zit wat in, vallen associëren we al gauw met mislukking.
En daar zit meteen het punt: we zijn niet geïnteresseerd in het vallen, we zijn in onze huidige maatschappij gericht op het opkrabbelen en weer door gaan. Vallen geeft ons nieuwe mogelijkheden, vanuit ons nieuwe perspectief zien we nieuwe uitdagingen en morgen we verder groeien. Vallen geeft ons meer mogelijkheden tot ontwikkelen en verbeteren van onze vaardigheden en gewoontes.
Dat we vervolgens wel (val)procesbeschrijvingen maken heeft vooral te maken met onze drang tot dingen goed doen en fouten te voorkomen. 2008, economische crisis. Oorzaak -> gevolg. Conclusie: we moeten er voor zorgen dat deze oorzaak ten 1e verdwijnt en ten 2e, niet meer terug komt. Eenzelfde instelling zien we ook terug in onze hedendaagse ziektebestrijding, iets verder ontwikkelt met al zijn preventieve inentingen, het principe blijft.
Vraag jezelf eens af wat er gebeurd als we niet meer kunnen vallen, falen. Hoe zit het dan met onze prestatiedrang? En, als deze oorzaak gecompliceerder blijkt dan er in eerste instantie gedacht én gezegd werd... wat doen we dan? Uiteraard word er een hoop verzwegen... wat als men er achter komt dat we helemaal niet zo goed zijn als we zeggen en laten zien?

Terug naar het vallen op zichzelf. Er wordt, zoals gezegd, verwacht dat we opstaan. Maar vallen is misschien in het geval van parachutespringen ook wel 'the closest way to fly.' Op dit moment dan.
Vallen en vliegen zijn niet elkaars tegenstellingen. Wie leert vliegen maakt kennis met vallen, als deel van het leerproces.
Nog twee vormen van het vallen. Ten eerste het 'vallen in de liefde,' wordt door velen zelfs als noodzakelijk gezien. Dit vallen wordt vaker positief geassocieerd dan negatief en er wordt ontzettend veel over gezegd. Misschien is dat wel kenmerkend voor vallen: er wordt over gesproken. Misschien niet nu, dan wel later. Dat brengt ons naar het tweede en laatste punt van vallen: het vallen als leider, het zogenoemde positieverlies. Het moge duidelijk zijn dat dit ook als land kan en dus niet perse over het individu alleen gaat. De kans is groot dat hier gezagsverlies om de hoek komt kijken, iets wat schadelijk is voor je imago en wat je dus wel eens zou kunnen verzwijgen.

Vallen... iets wat we vaak doen, moeten doen en gaan doen. Iets waar we nog niet over uitgesproken zijn en iets wat ons nog heel vaak gaat inspireren. Vallen is veel, van mooi tot lelijk, van gecompliceerd tot uiterst eenvoudig. Vallen raakt ons allemaal, misschien is het daarom wel zo'n interessant verschijnsel.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen