Pagina's

zaterdag 21 juli 2012

Struisvogelgedrag

Soms zit ik tot vrijdag avond te staren naar mijn scherm. 'Ik heb geen inspiratie.' mompel ik dan, net alsof dat een goed excuus zou zijn om niet te gaan schrijven.
Zo staarde ik van de week naar mijn schildersdoek. Ik moest en zou gaan schilderen. 'Ik heb geen inspiratie.' zei ik tegen mezelf. Maar ik moest en zou gaan schilderen. In felle kleuren kwamen er strepen op het doek te staan, steeds meer, steeds diverser, maar nog steeds had ik geen inspiratie. 'Het hoeft niets voor te stellen.' stelde ik mezelf gerust, maar het hielp niet. 'Het heeft geen betekenis.' zei een ander stemmetje in mijn hoofd en daarmee stelde ik mezelf tevreden. Het is precies het probleem, ik werk altijd vanuit een idee, een bepaald beeld. Zonder dat beeld lukt het niet.
Maar nu is het bijna af. Ik moet nog wat lijnen perfectioneren, maar de voorstelling is af. Ik kijk er naar. Het lijkt op mijn hoofd. Elke keer als je denkt iets te begrijpen, lijkt het te stoppen, toch net even anders te gaan, anders te zijn. Rommelig, chaotisch, maar wel gestructureerd voor wie de logica wil zien. 'Het betekend anders nog steeds niet.' 'Stil.' 'Ik heb gelijk, dat weet je.' 'Je hebt gelijk, ik kan het beter weer overschilderen.' maar het ligt er nog steeds, onaf. 'Je kunt het beter overschilderen.' ik knikte. Ik houd vaker hele gesprekken in mijn hoofd, ook met mensen die ik niet ken, ik stel me voor hoe ze zouden reageren, wat ze aan zouden trekken en nog meer van dat soort dingen. 'Laat maar.' zeg ik tegen mezelf. En het schilderij ligt er, nog steeds onaf.

Weet je wat het is met inspiratie? Zodra je er op gaat zitten wachten komt het niet. Enerzijds moet je jezelf er toe zetten om gewoon bezig te gaan om inspiratie te krijgen, anderzijds moet je jezelf niet forceren, want dan wil het ook niet echt. Maar wat is inspiratie. Is inspiratie niet gewoon de zin om iets te doen, als we het hebben over deze vorm van inspiratie? Of is inspiratie het opzoeken van beelden die je leuk vind, of juist niet? In dat geval ben ik er goed in, ik zoek continu 'leuke' plaatjes. En voor 'inspiratie' kies ik juist het moment uit zo'n plaatje. Ik wil de sfeer, dat ene hoekje, dat ene ding wat deze afbeelding voor mij speciaal maakt. Als ik zin en tijd heb, maak ik bladzijdes vol met sfeer, of schrijf ik mijn sfeerbeschrijvingen. Hé, heb ik niet al zo'n dergelijk blog gehad?

Mijn schilderij moet ik nog perfectioneren. Op zijn eigen manier is het nog best leuk, maar het stelt niets voor én het heeft geen betekenis, of beter, die heeft het wel, maar niet een die ik uitgesproken heb. En dat irriteert me. Als het dan geen betekenis heeft, laat het dan tenminste nog iets voorstellen. Nu is zijn surrealistische voorstelling slechts kleur op doek, met wat figuren die wat zouden zijn, oh ja, want geheel vormloos is het niet. Misschien moet ik het maar zo laten, onaf. In 3 opzichten. Geen voorstelling, geen betekenis én geen afwerking. Onaf, dat klinkt best aardig, maar is best aardig wel genoeg voor mij?

~
Voor enkele werkfoto's kun je naar mijn tumblr pagina gaan, daar staan wat foto's van het schilderij en het proces. Oh, en nog een hoop andere dingen die ik er bij zet, waarmee ik mijn blog niet wil onderspammen, dat werd de ondergang van Mimi Naona blogs. Al zeg ik het zelf.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen