Pagina's

zaterdag 31 maart 2012

Water of hagelslag

Een herplaatsing van het door mij al eerder geposte bericht op Miminaona.blogspot.com nu op Wangu Matokeo

~
Soms ben je in je hoofd dingen aan het vervangen of omwisselen voor andere dingen. Íedereen weet dat je niet zonder water kan. Maar stel nu dat iedereen best zonder water kon, maar niet zonder, noem eens wat geks, chocoladehagelslag. Je dag zou er dan als volgt uit zien:

'Goedemorgen!' gaap je, terwijl je je je bed uitstapt, je aankleed en wast, ( je make-up doet,) en naar beneden huppelt. Je voelt je wat dorstig en vult een groot glas vol met hagelslag die je in een sneltreinvaart opdrinkt. 'Dat voelt beter.' zeg je, terwijl je je brood met water smeert, je lievelingsbroodbeleg, voor mee naar school. Vervolgens eet je nog een bakkie yoghurt, poetst je tanden en holt daarna naar school, je werk o.i.d.
Tijdens je koffie-pauze hol je naar de kantine, je bent je hagelslag vergeten, je haalt een kom ijskoude hagelslag met ijsklontjes, zoals je altijd deed als je je hagelslag vergeten was.
Als je aan het eind van de dag weer terug in bed ligt constateer je dat je te weinig hagelslag gehad hebt vandaag, je moet er écht beter op letten neem je jezelf voor.

Kun je het je voorstellen? Het lijkt me zó raar om hagelslag te moeten eten elke dag, of als je voor 80% uit hagelslag zou bestaan, zou niet veel soeps zijn dan denk ik zo. Daarom bestaan we natuurlijk ook uit water, dat is véél handiger... hoewel de gedachte aan een in de bergen ontspringend chocoladehagelslagbeekje ook niet verkeerd is, maar tegen de tijd dat we zo ver zijn...

zaterdag 24 maart 2012

Dans rond het zwanenmeer

Paniek, dat was denk ik het juiste woord wat het meest in de buurt kwam bij wat ik voelde, toen ik daar liep, alleen, dromend.
Ik had voo rmezelf een soort zoektocht opgezet, naar iets dat voor mij veel waarde had en wat ik ooit verloren had.
Nadat ik over een paar boomwortels was gestruikeld liep ik voorzichtiger, maar het vocht van de grond was in mijn kleren getrokken en ik voelde me koud, vies en nat. Ik streek een pluk haar uit mijn gezicht en liep verder, voor zover mijn strompelende pas lopen genoemd kon worden. Ik was de zwarte zwanen allang voorbij en had geen idee waar ik nu was, maar het voelde niet verdwaald aan. Voor mij lagen de eeuwen oude moerassen, met hun wellicht giftige, stinkende maar vooral dampende gassen. Achter mij lag dat, wat men de 'bewoonde wereld.' zou noemen. Omdat het bewoond met mensen was. In feite was dat moeras ook een bewoonde wereld. Bewoont met schimmels, bacteriën, plant-achtigen en dier-achtige organismen. Een mug leeft toch ook? Die 'woont' ook echt nog wel ergens.
De paden in het moeras kende ik niet, ergens hoopte ik op een kluizenaar die in het moeras woonde en die me zou helpen, hoewel dat al te mooi in de oren klonk. Ik haalde een paar takken van de zoveelste treurwilg aan de kant zodat ik er langs kon en sopte verder, me niet beseffend dat ik achtervolgt werd. In mijn hoofd was complete chaos en ik verzette mijzelf ook niet eens meer toen ik werd weggezogen, het voelde zo natuurlijk, maar anderzijds ook als een niet werkelijkheid, een andere dimensie, alsof ik thuis op de bank zat en dit helemaal niet gebeurde daar.
En ik kwam in een soort luchtbel terecht. Het was er klam, kil, betoverend stil en als je hier zou wonen zou je wellicht een melancholisch leven leiden.
Ik liep door en door en door, het voelde als een soort test, een oefening, terwijl ik me klaar maakte voor een balletvoorstelling, eentje die ik niet zou overleven, maar wel een waarin ik zou weten wie ik was en wat ik zocht, want ik zou het gevonden hebben en mijn vijand recht in de ogen aangekeken hebben en gevochten hebben tot het bittere einde.
De moerasdampen maakten plaats voor een plateau waarop gedanst zou worden, water aan alle kanten en treurwilgen eromheen, ik zag dat ik gekleed was in een zwarte jurk, mijn spitzen besmeurd en ik danste alsof mijn leven er vanaf hing, want dat deed het.

zondag 18 maart 2012

Wangu Matokeo

Beste lezer,

Na de lancering van mijn nieuwe blog kreeg ik gelijk reacties: Wát betekend Wangu Matokeo?
Voor hen die mijn vorige blog gevolgt hebben, Mimi Naona wat Ik zie betekend, ook dit komt rechtstreeks uit googletranslate. (Credits, haha.)
De diepzinnige gedachte achter de naam valt hier deels weg, ik heb geen hele theorieën over de naam, het doel en de boodschap ontwikkeld. Spijtig? Nee, wat mij betreft niet.

Wangu Matokeo betekend simpelweg 'Mijn Resultaten.' dit omdat het eigen schrijfsels, probeersels en gedachten zijn. Intertekstualiteit speelt zéker een rol in veel van mijn oude en komende blogs, maar ik zal nooit iets plaatsen wat van een ander is en zeggen dat ik het zelf bedacht heb. Wangu Matokeo klinkt ingewikkelder dan het wellicht is. Of er regelmaat zit in mijn schrijfsels? Wie zal het zeggen.

Nog even kort over mij...

Dialogen of monologen van personages zijn verzonnen en niet míjn persoonlijke mening. Ze hebben een functie in het verhaal.
Ik hoop binnenkort eindexamen te doen, de regelmatigheid voor het verschijnen van mijn blogs kan hierdoor sterk afwisselen, hiervoor jouw/uw begrip.
  Voor mijn profielwerkstuk (verplicht voor havisten en vwo-ers) heb ik een tweetal verhalen geschreven. Het allereerste begin van een van deze verhalen staat op mijn oude blog Mimi Naona, maar auteursrechten die ik er op heb zorgen ervoor dat ik het niet eerder als geheel wil publiceren, de eerder geposte stukken blijven staan, voor nieuwe kan ik toch slechts adviseren om geduldig te wachten op een uitgave. (Voor meer informatie kun je/kunt u contact met me opnemen via wangumatokeo@gmail.com.)

zaterdag 17 maart 2012

De afvallige

Ik vroeg me af hoe het mogelijk was dat ik al die tijd niks gezien had, niks doorgehad had en waarom het mogelijk was, waarom kon het in vredesnaam?
Ik heb nooit de drang gehad om beroemd te worden, bekend te zijn, mezelf vooraan te stellen maar op een of andere manier gebeurde het altijd. Sommigen noemden het natuurlijk charisma, anderen noemden het toch eerzucht. En er waren nog twee andere groepen, ze streden altijd tegen elkaar en vroeger behoorde ik bij één van de twee, maar ik ben er nog steeds niet achter bij welke van de twee dat was.
Het is niet zo dat deze twee groepen op elkaar lijken, nee in tegendeel zelfs, het zouden eerder elkaars tegenpolen zijn dan dat zij op elkaar leken.
Al lange tijd had ik het vermoeden dat beide groepen gestuurd werden door een hoger bestuur, wat natuurlijk ontkent werd door alle leden van de groep, omdat de ene helft het niet wist en de andere helft het niet mócht zeggen. Lange tijd heb ook ik voor me gehouden en misschien had ik dat ook moeten doen. Maar ach, achteraf bedenk je je altijd dingen die je beter anders had kunnen doen. En nog weer later zie je de invloeden van je daad weer beter en zie je misschien wel in dat het toen niet handig was maar uiteindelijk de juiste beslissing. Net alsof vroeger altijd alles beter was, in de toekomst alles beter wordt en het nu altijd maar vervelend is, want ja, daar komt het toch op neer?

Waar ik achter probeerde komen was wie dan die twee groepen bestuurde, wat was dat voor iemand, met wat voor ideeën was hij zijn zaken aan het uitoefenen en waarom, vooral waarom die twee groepen van uit één centraal punt bestuurd werden. Wat had het voor zin?
Want daarbij maakte ik mezelf wijs dat we werden gebruikt voor een of ander onbekend maar heel belangrijk militair doeleind. of misschien werden we wel gebruikt als dekmantel voor een criminele bende waarvan de leden zich verdeeld hadden tussen de twee groepen, zich opgewerkt hadden en nu als vooraanstaande leden zogenaamd leiding gaven maar intussen met deze ene contactpersoon overlegden en ons stuurden naar het voor ons nog onbekende doel.
Al deze vragen brachten me in de problemen, pas nadat ik ze gesteld had uiteraard, dit bevestigde mijn vermoeden dat het ging om een geheime organisatie áchter de twee groepen. En omdat er één organisatie was, vraag ik me dus af van welke van de twee groepen ik nu lid was, want misschien was de een wel een uitvoerende macht en de ander rechterlijk of wetgevend. Misschien waren we wel één van de 3 groepen van het zogenaamde 'Trias Politica' en was die bovenstaande macht helemaal niet bovenstaand maar een kleine verzameling mensen die één van die drie groepen was. Misschien waren we wel deel van een nog onbekende dictatuur.
In een vloeiende beweging draaide ik me om, omdat ik dacht iets gehoord te hebben, maar uit het raam zag ik alleen die ene boom die er altijd al stond.

20:00

Het klokje tikt door. Een laatste verbetering aan een blog, de tijd ingesteld op 20:00 want dan moet het gebeuren, dán is Matokeo toch echt gereed voor het 'grote publiek.' Spannend!

De afgelopen dagen is hard gewerkt aan blogs (alvast klaargezet zodat ze keurig op tijd en regelmatig gepubliceerd worden) lay-out (wordt nog steeds aangewerkt) het bedenken van thema's, titels, namen en invullingen, alsof er een heel team zit achter Wangu Matokeo. Niets is minder waar, Matokeo is slechts het gedachtespinsel van één eindexamenkandidate. Succes niet per se gegarandeerd.

Geen filosofische gedachtegangen deze keer, geen mislukte, falende make-up blogs. Geen muziekdeelmomentjes en geen posts rond een gemaakte tekening. Jammer? Nee, Matokeo brengt datgene wat Mimi Naona bijzonder maakte, maar niet in sloeg als een bom. Matokeo is wellicht beter, succesvoller en origineler van geest.
Matokeo, Wangu Matokeo eigenlijk, toont andere perspectieven dat misschien verwacht, maar laat mogelijkheden open.

Los van alle verplichtingen die u heeft wordt u geabsorbeerd door de kritische gedachtengangen. Hoewel, kritisch? Niet altijd. Een tikkeltje zelfspot zal u wellicht goed doen, maar daarvoor dient de lezer zich eerst door talloze gedachten te wurmen. Zinloos? De tijd zal het leren.

Meer weten over Matokeo? Mail naar wangumatokeo@gmail.com
Ook uw verzoeken, vragen, suggesties zijn van harte welkom.